O an fark ettim ki Yiğit ve arkadaşları her teneffüs bizim yanımızdaki banka oturuyordu. İlk başta tesadüf sandım. Ama günler geçtikçe bunun tesadüf olmadığı hissi içime yerleşmeye başladı. Hira ve Berfin bir şey anlatıyordu. Ben de onları dinliyordum. Tam o sırada gözüm istemsizce karşı banktaki Yiğit'e kaydı. O da bana bakıyordu. Göz göze geldiğimizi fark edince başını çevirip arkadaşının söylediği şeye güldü. Sanki az önce bana bakan o değilmiş gibi...
İçimden, "Acaba gerçekten bana mı baktı, yoksa ben mi öyle sandım?" diye geçirdim.
Birkaç dakika sonra merakıma yenik düşüp tekrar baktım. Bu sefer yine bana bakıyordu. Göz göze gelir gelmez ikimiz de aynı anda başımızı çevirdik. Hira ve Berfin o sırada anlatmaya devam ediyordu ama ben tek kelimesini bile duymuyordum. Aklım tamamen yan banktaydı.
Berfin "Kanka bizi dinliyon mu?"
Bir anda kendime geldim.
"He? Dinliyom..." dedim.
Hira gözlerini kısıp gülümsedi.
"Karşı bank daha ilgi çekici galiba."
Ne diyeceğimi bilemedim.
"Saçmalama ya." diyerek konuyu kapatmaya çalıştım. Hira ve Berfin sadece sırıttı.
Tam o sırada zil çaldı. bHepimiz yerimizden kalkıp sınıflarımıza doğru yürümeye başladık. Koridor yine her zamanki gibi kalabalıktı. Herkes birbirini itiyor, bağırarak konuşuyordu. Yiğit de arkadaşlarıyla birlikte sınıfına gidiyordu. Bu kez bana bakmadı. Sanki teneffüste yaşanan o bakışmalar hiç olmamış gibiydi. Ben de hiçbir şey olmamış gibi davranmaya çalıştım. Ama nedense, gün boyunca gözüm onu arayıp durdu.
ün boyunca dersler normal geçti. Ama ne zaman teneffüs olsa gözüm istemsizce okul bahçesinde onu arıyordu. Bazen arkadaşlarıyla şakalaşırken görüyordum, bazen de koridordan geçerken. Her seferinde aynı şey oluyordu; ya ben ona bakarken o başka tarafa dönüyordu ya da göz göze geldiğimiz anda ikimiz de başımızı çeviriyorduk.
Son dersin bitmesine birkaç dakika kalmıştı. Banu Hoca ödevleri tahtaya yazıyordu. Ben de defterime geçiriyordum. Zil çalar çalmaz herkes sınıftan fırladı.
"Hadi." dedi Hira. "Bugün yine birlikte gidelim."
Berfin de çantasını alıp yanımıza geldi.
Üçümüz okuldan çıkarken bahçe her zamanki gibi kalabalıktı.
Tam kapıya yaklaşmıştık ki 8. sınıflar da çıkmaya başladı.
İstemsizce kalabalığın arasında onu aradım.
Birkaç saniye sonra Yiğit'i gördüm.
Arkadaşlarıyla konuşarak yürüyordu.
Tam okul kapısından çıkarken bir anlığına başını kaldırdı.
Göz göze geldik.
Bu sefer başını çevirmedi.
Sadece birkaç saniye baktı.
Sonra arkadaşlarıyla birlikte yürümeye devam etti.
Ben de arkamı dönüp Hira ve Berfin'in peşinden yürüdüm.
Ama o birkaç saniyelik bakış, bütün gün yaşadığım onlarca olaydan daha çok aklımda kalmıştı.
ns216.73.216.184da2
→ Request update
and then Add to home screen.